İglo Ege Çipurası

 

Ben balık çok severim. Ailemden kalma bir alışkanlıkla haftada en az iki kez yemeye özen gösteririm. Bizim ailede balıktan sorumlu müdür babamdır. Hiç üşenmez, mevsimine göre en iyi balığı bulana kadar tüm tanıdık balıkçıları gezer. Eli de gönlü de boldur babamın. Bazen kendini öyle kaptırır ki 10 kişiye yetecek kadar balıkla döner eve. Temizlenip tuzlandıktan sonra mecbur bir kısmı dipfrize atılır.

Her ne kadar market dolaplarında çeşit çeşit donmuş deniz ürünü görüyor olsak da tazesi, sudan yeni çıkmışı varken dondurucuda balık bekletmek bana hep çok anlamsız gelmiştir. Kendi evimde yapmadığım gibi annemlere gittiğimde de yememeye özen gösteririm.

Sanırım geçen sene bir radyo programında Iglo Türkiye Başkanı Caner Tunaman'ı dinlemiştim. Yaptığı işe o kadar inanıyor ve güveniyor ki benim gibi o sırada radyo dinleyen kaç meraklı varsa eminim hepsi programdan sonra bir iglo ürünü almıştır. Ben o zamandan beri steamfresh sebzelerini dondurucudan eksik etmem. Hem yemeklerin yanına harika bir garnitür oluyor hem de bu süper lezzetli sebzeleri 5 dakika mikrodalgaya atarak pişirmek bana çok pratik geliyor. Başka iglo ürünlerini de denedim ama en başarılısı bence donmuş sebzelerdi.

Birkaç hafta önce ağız tadına ve mutfak becerisine çok güvendiğim bir başka balıksever İzmirli bana iglonun ege çipurasından bahsetti. Zaten tahmin ettiğim pratikliği bir yana tadına da kefil olması kafamda doğrudan "bir kere denemekten ne çıkar" lambalarını yaktı.

Gerçekten tarifte de anlatıldığı gibi sadece 15 dakikada hazır. Balığı poşetiyle birlikte çözdürmeden kaynar suya atıyorsunuz; sızma zeytinyağı, defne yaprağı ve limonlu marine sosu ayrı lezzetli, balığı ayrı güzel bir yemek dakikalar içinde hazır oluyor. Bayılarak yedim, yine olsun yine yerim ama bir daha satın alırmıyım bilmiyorum. 

Hakkında bu kadar güzel şeyler yazdıktan sonra bir daha satın almayacağım diye iddialı bir çıkışta bulunsam çok saçma olacak ama bir porsiyonu 14 TL ye satıldığı sürece gider bir lokantada yerim balığımı. Hatta balığın mevsiminde yanında salatası ve iki duble rakısıyla aşağı yukarı aynı parayı ödeyeceğim yerler de var aklımda. 

Yine de tekrar etmekte yarar var: tadına, kalitesine bayıldım, cüzdanıyla sıkıntısı olmayan herkese de tavsiye ederim.

Robert’s Coffee

Mecidiyeköy şubesine has, bir kerelik bir hatamıdır bilmiyorum o yüzden bir başka şubede bir şans daha vermek isterim Robert's Coffee'ye.

Geçen sabah kahve içemeden çıkmak zorunda kaldım evden. Sonra baktım fazla acele etmişim hemen köşede de kafein tedarik edebileceğim bir yer var, hemen daldım içeriye.

Robert's Coffee'nin ürünlerini tanımadığımdan menüye bir göz atıp tanıdık bir tat olması beklentisiyle Caramello Latte sipariş ettim. Muhteviyatı espresso, karamel şurup, süt ve süt köpüğü, karamel sos olarak belirtilmiş bu kahvenin hazırlanması 15 dakika sürdü. Light süt olmadığı için normal süte mecbur kalmam bire yana kahvemin çok tatlı olmaması için karamel şurubunu ve karamel sosu yarımşar ölçü koymalarını istememe rağmen baldan daha tatlı, ılık, tuhaf birşey geçti elime.

Şubede o sırada 4 çalışan olmasına rağmen işlerin bu kadar yavaş ilerlemesi çok can sıkıcı. Bende bir Starbucks şımarıklığı mı var bilmiyorum ama kendimi geçtim benimle aynı zamanda içeri giren ve sadece çay ve simit sipariş edip masasında beklemeye başlayan adam da ben çıkarken hala siparişlerine ulaşamamıştı. Barista olmak zor iş, müşteri memnuniyetini elde etmek daha da zor. Bir bardak kahveye neredeyse 100gr Nescafe parası verdikten sonra memnun olmak isterdim, bu kez olamadım. Bir daha deneyecek olursam başka bir şubeyi tercih edeceğim.